Morihei Ueshiba

Wielu chętnych do uprawiania Aikido przychodzi na treningi z pewnym zasobem wiedzy, a czasem także umiejętności zdobytych w innych szkołach sztuk walki. Specyfika Aikido powoduje, że jest ono ćwiczone w bardzo różny sposób i nie da się opisać go w jeden, spójny sposób. Warto jednak zacząć od pewnej dawki wiedzy o korzeniach Aikido i jego powstaniu. Ten fragment historii jest wspólny dla wszystkich istniejących styli i Szkół Aikido.

Twórcą Aikido, jako skodyfikowanego systemu walki, jest Morihei Ueshiba, nazywany także O’Sensei (dosł. Wielki Nauczyciel = Założyciel Szkoły). Żył on w latach 1883 – 1969 w Japonii i w czasie swego życia miał okazję kształcić się u wielu nauczycieli różnych sztuk walki. Za najważniejsze – przynajmniej dla powstania Aikido – uważa się jego kontakty z Sokaku Takedą, nauczycielem Daito-Ryu Aiki-JuJustu oraz Onisaburo Deguchi, przywódcą religijnym. Jak zatem widać, Ueshiba uznawał za jednakowo ważne oba aspekty sztuk walki: fizyczno-techniczny oraz duchowy.

Czerpiąc ze znanych sobie źródeł Morihei Ueshiba stworzył w końcu sztukę walki inną od dotychczas istniejących. Droga pozostała taka sama – zasady Budo, techniki wywodzące się z realnej walki o życie, związek z tradycyjną bronią japońską. Jednak postawiony cel był już inny. Poprzez codzienną praktykę, adept Aikido ma doskonalić swoje ciało i umysł. Nazwa Ai-Ki-Do właśnie to oznacza – jedność (harmonia) ciała i umysłu. Wywodzące się z Daito-Ryu techniki zostały zmodyfikowane tak, aby pozwolić na ich wykonywanie bez wyrządzania szkody partnerowi. Nie umniejsza to ich możliwości w zastosowaniu realnym – tam nadal pozostają skuteczne.

Filozofia niewyrządzania krzywdy przeciwnikowi oraz pozbawienie Aikido rywalizacji sportowej (z wyjątkiem nielicznych szkół) wyróżniają Aikido na tle innych sztuk walki. Nie można tu szukać szybkiego sukcesu, zaś praca oczekująca na każdego jest olbrzymia. Skoro nie stawia się bowiem celu, to ćwiczenie staje się celem samym w sobie. Zaś doskonalić samego siebie można bez końca. Powoduje to, że choć do Aikido trafiają bardzo różni ludzie, pozostają na długo tylko naprawdę dojrzali i wytrwali.